کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی

در سال 1312 هنگام خاک برداری از تخت جمشید 85 لوح گلی کشف شد که اطلاعات بدست آمده از آنها بیانگر وجود مواردی از خدمات رفاه و تامین اجتماعی برای کارگران در دوران هخامنشی است. این یافته ها نشان می دهد کارگران ایرانی حقوق بگیر بوده اند و سیستم ثبت و ضبط معینی برای پرداخت به آنان وجود داشته است، میزان دستمزد کارگران به مهارت آنان بستگی داشته و افراد مختلف در مشاغل یکسان، غالبا حقوق برابر داشته اند، کارگرانی که دارای حداقل حقوق بوده اند برای جبران کسری زندگیشان اضافه دریافتی وگاه پاداش دریافت می کرده اند، زنان کارگر پس از زایمان، پنج ماه تمام از کار معاف بوده و بخشی از حقوق خود را دریافت می کرده اند. تمامی اعضای خانواده کارکنان دولت از خدمات دولتی مانند کمک هزینه و برخی لازم زندگی بهره مند بوده اند، در مدت اشتغال، خوراک، پوشاک و مسکن کارگران به عهده کارفرما بوده است، کارگران در مواقع بیماری، حوادث و صدمات جسمی در همانجا تحت درمان قرار می گرفته اند.
نکته قابل توجه در این الواح حضور کارگران غیر محلی وحتی غیر ایرانی از ایالتهای مصر، سوریه و یونان است، کارگرانی که از متصرفات ایران هخامنشی آمده اند و در زمان ترک کار مزد خود را در یافت کرده اند. این کارگران از نظر دستمزد به هیچ وجه با دیگرکارگران تفاوتی ندارند.
مساعده دادن به کارگران که در لوح شماره 21 بر آن اشاره شده است را می توان یکی از مهم ترین مظاهر تامین اجتماعی در بیست و پنج قرن پیش در جهان تلقی کرد. می توان ادعا کرد که همین یک لوح، نشاندهنده عمق توجه دستگاه دولت به زندگی مردم حتی یک کارگ روز مزد است که نه تنها بی سابقه بلکه حتی تا قرنها پس از آن نیز لاحقه باقی مانده است.
از دیگر نکات جالب توجه در این الواح این است که در بسیاری از موارد زنان و مردان در یک جایگاه کار می کردند و حقوق زن و مرد برای کار یکسان و مساوی بوده است و میزان حقوق و دستمزد آنها به مهارتشان بستگی داشته نه به جنسیتشان، همجنین زنان کارگری که کودک شیر خوار داشته اند در زمان کار کودک خود را به نوعی "مهد کودک" می سپردند و به زنان شیرده جیره اضافی پرداخت می شد.

نقل از www.mehrbaran.com